วันอาทิตย์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2567

เพียงวินาที

เพียงวินาที

      เราทุกคนมีช่วงวินาทีที่น่าจดจำ วินาทีที่เราเกิดแม้จะจำไม่ได้ก็ตามแต่พ่อแม่และคุณหมอก็จดจำวินาทีเฟล่านั้นแทนเรา วินาทีที่เราได้จักยานคันใหม่ วินาทีที่ไปโรงเรียนครั้งแรกและวินาทีที่เราไม่อยากไปโรงเรียนครั้งแรก ทุกๆวินาที่ที่วิ่งผ่านเข็มนาฬิกาเรือนแล้วเรือนเล่าที่เราซื้อมา ทุกวินาที่เหล่านั้นล้วนมีความหมายในตัวของมัน และวินาทีที่ไม่คาดคิด เพียงแค่ 2-3 วินาทีที่หลับตากลับกลายเป็นวินาทีอีกช่วยชีวิตหนึ่งที่ต้องจดจำ
      ยามบ่ายในวันที่ 22 สิงหาคม 2562 ขณะที่กำลังขับรถเดินทางเพื่อพบกับลูกค้าในต่างจังหวัด ในบรรยากาศที่แอร์เย็นช่ำเสียงเพลงจากมือถือกระทบโสนประสาทและท้องที่อิ่มแอมกับอาหารกลางวัน เป็นธรรมดาที่เราอาจเผลอหลับตาผ่อนคลายบ้าง และเมื่อหนังตาคล้อยลงและปิดในขณะที่ รถกำลัง แล่นด้วยความเร็ว สิ่งที่เกิดขึ้น ก็เป็นไปตามหลักการฟิสิกส์อย่างง่ายๆ เมื่อวัตถุที่วิ่งด้วยความเร็วปะทะเข้าหาวัตถุ ที่อยู่นิ่ง และมีความแข็งผลลัพธ์ที่ได้ คือสิที่ดังสนั่น พร้อมกับดวงตา ที่เบิกกว้าง กลุ่มควันกระจายเต็มไปหมด ขาที่เหยียดตึงกำลังพยายามเหยียบเบรก มือที่กำแน่นกับพวงมาลัยรถพยายามหักหลบให้ทัน แต่ทุกอย่าที่ร่างกายตอบสนองเพียงวินาทีกลับไร้ผล รถคันเล็กกลับทะยายพุ่งเข้าชนกับเสาหลักกั้นทางโค้งไปถึงสามเสาและลอยไปจอดแน่นิ่งบริเวณพุ่มหญ้าระหว่างถนน อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นและจบลงไม่ถึงหนึ่งนาที แต่เรื่องประหลาดน่าอัศจรรย์ว่าในช่วงวินาทีที่รู้สึกตัวว่ารถพุ่งเข้าชนและลอยออกไป ในขณะนั้นทุกอย่างช่างดูเชื่องช้าเหมือนมีใครกดรีโมทเล่นภาพสโลโมชั่นช้ากระทั้งมีเวลาคิดว่าจะแก้ตัวกับพ่อ แม่ ว่าอย่างไรดี มีเวลาคิดถึงเรื่องทั้งดีและแย่ที่ผ่านมา เมื่อรถจอดสนิทก็ตั้งสติและสำรวจร่างกายแขน ขา หัว ทุกอย่ายังอยู่ที่เดิมและไม่มีอวัยวะใดโพร่ออกมาหรือหักครึ่ง เมื่อเช็คทุกอย่างก็ออกจากรถ ลงมาดูผลงานชิ้นเอกที่แม้แต่ดาวินชี่ยังไม่อาจสรรค์สร้างได้ หลังจากนั้นไม่นานก็ได้รับความช่วยเหลือ จากกู้ภัย และบรรดาลูกเสือที่ลงจากรถมากันเป็นสิบชีวิต เข้าเช็คร่างกายติดต่อคดีความ และ ลากผลงานชิ้นเอกกลับมาตั้งโชว์อย่างภาคภูมิใจ
        และนั้นก็คือเพียงวินาที อีกวินาทีหนึ่งที่ต้องจดจำและเตือนตัวเองเสมอทุกครั้งที่นั่งหลังพวงมาลัยรถ ความพร้อม สติ และ ความปลอดภัยต้องมีก่อนที่จะขึ้นไปนั่ง เพราะคงไม่มีใครอยากให้เข็มวินาทีชีวิตที่วิ่งอยู่หยุดลง........



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

สิ่งที่ได้ กับสิ่งที่ทำ และการวัดผลจากผู้อื่น

สิ่งที่ได้ กับสิ่งที่ทำ และการวัดผลจากผู้อื่น                  ย้อนกลับไปหลายสิบปีที่แล้วขณะที่ผมยังเรียนอยู่ในระดับ ปวช. ซึ่งเทียบได้กับชั้...